Ascheberger Sprüch
Verlag: Paul Pattloch Verlag Aschaffenburg | Jahr: 1971
Wenn Sie das Buch lieber in der Hand halten möchten, können Sie es hier erwerben:
Oder laden Sie das Buch kostenlos als E-Book für Ihren E-Reader herunter:
Wie verwende ich eine EPUB-Datei?EPUB herunterladen
„Ascheberger Sprüch“ als E-Book für Ihren Reader.
Projekt Gutenberg unterstützen
Ihr Download startet.
Projekt Gutenberg lebt davon, dass Literatur frei zugänglich bleibt.
Mit Ihrer Unterstützung helfen Sie, diese Bibliothek zu erhalten und weiter auszubauen.
Im Buch suchen
De Bumbezenus
De Bumbezenus
Im Windfang wouhnt e Wäschfraa,
Die bot ’n schlechte Bu’,
Der bot schon emol gesesse
Un gibt jetz’ noch kä Ruh’.
im Schtripse un im Schtense
Da duht’s ’m käner nach,
Es gibt kä’ Schlich’, er kennt’ se
Un schtrenst ’n ganze Tag.
Im Mä wollt’ Äner bade,
Die Hitz wor ferchterlich,
Der legt indeß sei’ Kläder
’nein in die Weidebisch’.
Der schlechte Bu’, der louse,
Der hot die Sach’ glei’ raus,
Er macht sich an die House
Un leert die Säckel aus.
E schwerer Ledderbeid’l,
Der fällt ’m in die Hend’,
Er is schnell wie de Deif’l
Mit uff die Brück’ gerennt.
Un drowwe üwwerläigt er:
Wou finn’ ich jetz’ ’n Platz,
Wo ich kann schnell verschteckele
Mei’ Geld, mein grouße Schatz.
Hääm wenn ich gäih, des wääß ich,
Is ’s mit’m Geld verbei,
Un nimmt mer’s nit mei’ Mutter,
Dann hoult’s die Bollezei. -
Es dämmert scho’; er guckt
Un duht noch immer schwanke,
Er schtäiht vor’m Nebbemuk,
Da kummt ’m e Gedanke!
Kä’ Mensch is in de Näh’,
Er schteicht uff’s Postament
Un läigt den Beid’l Geld
Dem Heil’ge in die Hend’.
Un säigt: »Du guter Mann,
Mer hert dich immer loube,
Bei dir is unser Sach’
Am beste uffgehoube.
Ich wääß kän änz’ge Mensch,
Zu dem ich Zutraue hab,
Gell, sei so gut, heb’s uff,
Um zwelfe houl’ ich’s ab.«
Im nächste Aageblick
War er scho’ widder drunne,
Er nickt noch emol zurick,
Dann wor er scho’ verschwunne. -
*
De Mä rauscht dorch die Böige,
Un Zwelf schläigt’s dorch die Nacht,
De heilje Bumbezenus
Hält uff de Mäbrück Wach’;
De Mound scheint uff sein’ Mant’l,
So schtäiht er ganz allä
Schtill uff de Brickebristung
Un guckt ’naus uff’n Mä. -
Jetz’ kummt ’was angeschliche
Un klettert wie e Katz’
Un dappt mit lange Finger
Nach dem bekannte Platz.
Doch wie er greift un dappt
Un sucht als hi’ un her,
Dem Nebbemuk sei’ Hand
Is schtääf un kalt un - leer!
Der Bu’ is zammegezuckt,
Glei’ wor er widder drunne
Un guckt den Nebbemuk
Von owwe an bis unne,
So hämlich von de Seit’,
Als deht’ er ’m nit recht traue,
Er is sich ni’ ganz kloor:
Wer wor jetz’ da der Schlaue?
Er schüttelt lang sein Kopp,
Dann kummt’ ’m erscht die Schprach’,
Schlau drouht er mit sei’m Finger nuff
Un säigt: »Jetz’ guck’, der aach!«