Klaus Groth: Gedichte

Se weer as en Pöppen, so smuck un so kleen,
se seet mi in Schummern to dröm' oppe Kneen,
se fat mi de Hand, un ik strak er Gesicht,
vertell ik er jümmer de ole Geschicht:

»Dar weer en Prinzessin, de seet in en Bur,
harr Haar as en Gold un seet jümmer un lur;
do keem mal en Prinz, un de hal er herut,
un he war de König, un se war de Brut.«

Un gau is se wussen, un nu is se grot!
Se sitt mi in Schummern noch still oppen Schot,
se hollt mi de Hand, un ik küss er Gesicht,
vertell ik er jümmer de ole Geschicht:

»Dar weer en Prinzessin, de seet bi en Bur,
harr Haar as en Gold un seet jümmer un lur;
do keem mal en Prinz, un de hal er herut,
un ik bün de König, un du büst de Brut!«