Klaus Groth: Gedichte

Verlag: R. Voigtländers Verlag | Jahr: 1906

Wenn Sie das Buch lieber in der Hand halten möchten, können Sie es hier erwerben:

Oder laden Sie das Buch kostenlos als E-Book für Ihren E-Reader herunter:

Im Buch suchen

Kapitel

Kapitel 18

Abendfreden.

De Welt is rein so sachen,
as leeg se deep in Drom,
man hört ni weenn noch lachen,
se's lisen as en Bom.

Se snackt man mank de Blaeder,
as snack en Kind in Slap,
dat sünd de Wegenleder
vaer Köh un stille Schap.

Nu liggt dat Dörp in Dunkeln,
un Newel hangt dervaer,
man hört man eben munkeln,
as keem't vun Minschen her.

Man hört dat Veh int Grasen,
un allens is en Fred,
sogar en schüchtern Hasen
sleep mi vaer de Föt.

Das wul de Himmelsfreden
ahn Larm un Strit un Spott,
dat is en Tid tum Beden –
Hör mi, du frame Gott!

Klaus Groth: Gedichte · Klaus Groth

Kapitel 18: Abendfreden.

← →

De Welt is rein so sachen,
as leeg se deep in Drom,
man hört ni weenn noch lachen,
se's lisen as en Bom.

Se snackt man mank de Blaeder,
as snack en Kind in Slap,
dat sünd de Wegenleder
vaer Köh un stille Schap.

Nu liggt dat Dörp in Dunkeln,
un Newel hangt dervaer,
man hört man eben munkeln,
as keem't vun Minschen her.

Man hört dat Veh int Grasen,
un allens is en Fred,
sogar en schüchtern Hasen
sleep mi vaer de Föt.

Das wul de Himmelsfreden
ahn Larm un Strit un Spott,
dat is en Tid tum Beden –
Hör mi, du frame Gott!