Roda Roda und die vierzig Schurken

»Pasting,« seggt John Tollin, »Se hebben dor sihr schön gegen den Alkoholgenuß spraken – äwer dat lett sick nich bestriden, dat de Alkoholgenuß ock sin goden Folgen hett.

Ick harr dor enen Matrosen up mine ›Florida‹, Bob Janson, en utpicht Luder, weeten Se, de drünk sin Pint up enen Tog – dree morgens, twee an'n Middag un dree abends. En verfluchte Listung, weeten Se, een Imperial Gallon Rum an eenen Dag.

Da förd nu mine ›Florida‹ in ene Balje up – Ünnerwaterleck – un hurra, alle Mann int Boot. Bloot min leewe Bob Janson nich, dee war to besapen, dat hee nich kunn.

Un wat meenen Se, wat dor geschüht, Pasting?

De Bargungsdamper kümmt un freut sick all up een Drüttel von de Ladung, wil de Besatzung, weeten Se, all weg is.

Un as nu allens schön verstäut is, da fallt min leewe Bob Janson ut sin Koje int koole Waater un waackt up un will mit sine Retters gahn.

Un dat Strandamt, weeten Se, hett seggt: Dat is keen Bergung na Artikel twintig – dat is en ganz gewöhnliche Hülplistung na Paragraf sößunddörtig, denn de Kahn weer doch vun de Besatzung nich verlaaten – un ick bün, dör Bob Jansons Pinten, mit dörtig Pund Hülpslohn davunkamen.«