Für d'Chinderstube

Marie's Tod.

Wo ds Rosa isch erwache,
So geit's zu ds Marie's Bett;
'S wott nume hübschli mache
U gseh, wie's gschlafe het.
Da ghört es d'Mamma briegge,
Der Papa briegget mit,
U ds Marie tuet da lige
So bleich und rüehrt si nit;
U ds Rosa wott ihns grüeße,
Ach! ds Marie ghört's nit meh,
U ds Rosa wott ihns chüsse,
Ach! ds Marie gseht's nit meh;
Es wott ihm nit meh lache,
'S isch still u bleich u chalt:
»Ach, witt nit meh erwache?«
'S blybt still u bleich u chalt.
Denk! ds Schwösterli isch gstorbe,
Vil het es briegget no
Und endlich dise Morge
Isch du sy Engel cho
U seit: »Mys arme Chindli
»Schlaf wohl u briegg nit meh'!
»Chunnt einisch ds Morgestündli,
»Su wecken i di deh.«

Fr. Haller (Bern).

^* _* ^*